~>.<~ และแล้ว เราก็ดองไดอีกรอบนุง ขออภัยล่วยนะค๊า >.<ง่วงนอนจางเยย มะใช่ไรหรอกนะ พักนี้เราว่าเนทมานแปลกๆ มานช้า ๆ ยังไง ๆ ชอบกล เราเรยเข้เกียจอัพไดง่ะ >.< มะรู้ว่ามานเก่วกันไหม แต่ว่าเราอยากให้มันเกี่ยวกานอย่างแรงเลยละ

มะวานอาทิดเราได้มีโอกาศคอสด้วย แต่เรามะอยากกล่าวถึงสักเท่าไหร่ เพราะว่ามานน่าอาย Y_Y เรามะเล่าดีก่า ยังรู้สึกอายตัวเองอยู่เลย แง ๆ ไว้พร้อมมะไหร่จะมาเล่าละกัน

พักนี้เราฝันถึงแฟนเก่าเราทุกคืนเลยอะ มะรู้ว่าเปงไย เราฝันว่า เขาอะ กำลังจะแต่งงานแล้ว ซึ่งเราก็ไม่พอใจอะ แบบว่าเรารักเขา ก็เลยรู้สึกแย่ เราก็ได้แต่ร้องไห้เพราะว่าไม่รู้จาทำยังไง ตอนคบกับเราเขาไม่ชอบให้เข้าไปก้าวก่ายชีวิตของเขามาก เราก็เลยอยากรู้ว่า ใครนะ ที่ได้เปงคนที่ของเขา ใครนะ ที่เปนคนที่เขารักถึงขนาดจะแต่งงานด้วย ตอนนี้เราก็ไม่ได้ข่าวของเขาแล้วละ คือเราก็พยายามติดต่อเขานะ แต่ว่า เราติดต่อเขาไม่ได้เลย คือเขาไม่ยอมรับโทรศัพท์เรา ไม่ยอมตอบ MSN เราเลย เราก็เลยรู้สึกแย่ นึกหวนไปถึงตอนคบกันใหม่ ๆ เขาจะพูดกับเราบ่อย ๆ ว่า ถึงแม้ว่าเราจะเลิกกันไปแล้ว แต่พี่จะรักกวางเสมอ พี่จะอยู่กับกวางเพราะว่าพี่ห่วงกวาง ถ้าวันใดวันนึงเราไมได้รักกันเหมือนปกติแล้ว เราก็ยังเป็นพี่เป็นน้องเป็นเพื่อนกันได้ แต่วันนี้มันไม่มีแล้วสินะ .... เขาก็ไม่กลับมาแยแสเราอีกเลย ตอนนั้นที่เราเลิกกับเขา ส่วนนึงเป็นเพราะตัวเราเอง เราต้องการให้เขาเป็นของเราคนเดียว ต้องการให้เขาใช้เวลาทั้งหมดของเขาอยู่กับเราแค่คนเดียว แล้วเราก็ชอบง๊องแง๊งชอบงอนของเรา เขาก็จะตวาดใส่เรา แต่มันก็เป็นทำมะดาของคนรักกันไม่ใช่เหรอ ถึงแม้กวางจะผิดไปบ้าง แต่พี่ก็...พี่ก็มีคนอื่นอยู่ด้วย กวางแค่อยากให้พี่เป็นของกวางคนเดียวแค่นั้นเอง .. กวางไม่อยากให้พี่รักคนอื่นนอกจากกวาง ก็เราเป็นแฟนกันไม่ใช่เหรอ ...

ตอนนี้เราเลิกกันมาประมาณ 5 เดือนแล้วสินะ แต่ทำไมความรักของกวางมันยังมีให้พี่มากมายขนาดนี้อยู่ ... ทั้ง ๆ ที่กวางเคยพูดว่ากวางเกลียดพี่ กวางรับนิสัยเจ้าชู้ของพี่ไม่ได้ ... แต่สุดท้าย ... สุดท้ายกวางก็ตัดพี่ไม่ได้สักที ... ทำไมกวางต้องรอพี่ด้วย ทำไมกวางต้องพยายามเพื่อที่จะคุยกับพี่ทุกวิถีทาง ทำไมกวางต้องพยายามทำอะไรที่มันไร้สาระแบบนั้นด้วย ... กวางไม่เคยรักใครขนาดนี้เลย ... กวางอยากให้เรากลับมาเหมือนเดิมอีก ... ไม่มีพี่แนนกวางก็เหงามาก ..

นึกถึงโจ๊กที่พี่แนนจะพาไปกินเวลาที่พี่แนนหิว
นึกถึงครั้งแรกของเรา ...
นึกถึงตอนเรานั่งดูหนังในโรงด้วยกัน
นึกถึง....วันที่เราอยู่ด้วยกันวันสุดท้าย
อย่างน้อยกวางก็ได้กอดพี่ก่อนลา
กวางไม่รู้ว่าอนาคตกวางจะเป็นยังไง กวางจะรักใครได้มากกว่านี้หรือเปล่า .. แต่ตอนนี้กวางยังรักพี่แนนอยู่เหมือนเดิม ...

เฮ้ออนาถตัวเองมากมาย ...

Ps . อัพไดอารี่ทั้งน้ำตา

Ps . เสียดาย Entry จัง ( ทำยังกับตัวเองจะอัพเยอะ ) - -*

เคยตั้งคำถามกับตัวเองบ้างไหมคะ...ว่าเกิดมาเพราะอะไร วันนี้เรานั่งถามตัวเองตั้งหลายครั้งแนะ ว่าเราเกิดมาเพื่ออะไรกันแน่ แม่ก็ได้แต่พูดว่า รู้อย่างนี้จับหักคอตายตั้งแต่เกิดดีกว่า...เสียใจจัง รู้สึกแย่ รู้สึกน้อยใจ รู้สึกท้อใจ ขนาดในครอบครัวเดียวกัน...ยังรังเกียจขนาดนี้ เข้าใจว่า บางทีคนอื่นก็เจอเรื่องราวที่แย่กว่าเราเยอะ เขายังอยู่ได้ เขายังสู้ได้เลย ทำไมแค่นี้เราถึงท้อแล้วนะ..ไม่รู้สิ อาจจะเป็นเพราะเราอ่อนแอด้วยมั้ง พอเจออะไรหนัก ๆ ก็เลยค่อนข้างจะรับไม่ได้ เฮ้อ รู้สึกแย่จังเลย ...

เราไม่รู้ว่าครอบครัวคนอื่นเป็นยังไงนะ แต่ครอบครัวเราค่อนข้างแปลก พ่อแม่จะไม่เอาใจใส่ลูกสักเท่าไหร่ ชอบพูดจารุนแรงใส่ลูก ไม่ใช่ว่าเราจะมาประจานครอบครัวตัวเองหรอกนะ แต่เราไม่มีที่ระบายแล้ว .. เรากำลังแย่โดยที่ไม่มีใครรับฟังเรื่องราวของเราได้เลยสักคน ... ปรึกษาใครก็พูดแต่ว่า .. ทนๆ ไปเถอะ ... เราพยายามทน ทน วันไหนเราทนไม่ได้ ก็กลับมานั่งร้องไห้ในห้องคนเดียว ไม่เห็นจะมีใครสักคนเข้าใจเลย ขอโทษด้วยนะคะที่มาบ่นอะไรไร้สาระ คือเราค่อนข้างอดทนไม่ไหวแล้วละคะ

จำได้ว่าตอนช่วง ม. ต้น ทนไม่ไหวก็กรีดข้อมือตัวเอง ... แล้วก็เคยกินยาเพื่อที่จะตาย แต่ก็ว่าเกิดกลัวซะก่อนเลยกินเข้าไปไม่เยอะเท่าไหร่ แล้วก็เคยหนีออกจากบ้าน เราแค่ไม่อยากเป็นแบบนี้ เราแค่ไม่อยากอยู่ตัวคนเดียว ที่บ้านเราทำไมไม่มีใครที่คิดจะพูดจาดี ๆ กับลูกตัวเองบ้างเลยนะ ไม่เคยคิดที่จะหันมาเอาใจใส่กันบ้างเลย ทำไมทุกคนถึงทิ้งให้เราอยู่ตัวคนเดียว

ที่เราพิมพ์เราไม่ได้มาเพื่อเรียกร้องสงสาร หรือว่าจะมาเรียกร้องความเห็นใจ เราแค่ต้องการระบาย ... กรุณาทำความเข้าใจไว้ด้วยนะคะ ชีวิตคนเราบางคนก็ยิ่งกว่านิยายซะอีกนะคะ

เฮ้อ ไปก่อนดีกว่า

อยู่คนเดียวต่อไป...